فرضیه ای از یک حادثه

ترکیبی بی درز که

بی تردید تعجب را شانه میزند

و جنبش ممنوعیت را از  َصلاح بی نقطه  ، بی تعارف سر باز می زند.

بازار خریدن اعتماد بی رمق تر از  ظرفهای لیبرال    ؛ جنون واره تر  مجنون میخرد.

دفترم از روزهای غریبی   شعر ترانه ی مجروح را آرام  رنگ میکند

  چه کسی خواهد آمد ؟

مرز بین رویا و بیداری 

چقدر بوی حادثه می آید

و تخریب ، به روز افتتاح  شیرینی  زهر میکند.

چه کسی خواهد آمد؟

 چشمهای ستاره *** آیا دانه ی حسرت خواهد کاشت ؟

تا بهار مشقهایمان صرف  خواهد شد

تا بهار  عیار انتظار  باز سکه خواهد شد؟

چه کسی هست.؟

با انگشت های رنگی....

 

روز های انتخاب جدید یا کهنه در راه است..

شاید سکوت هولناکترین   فریاد باشد.

به انتظار خواهیم بود   تا بهار  ِ شاید سرد !!!

 

 

 

زمزمهء زندگی