ف___ا صله
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کمر بند های ایمنی را ببندید
۳۰۰ کیلومتر مانده تا.....
۲۰۰ کیلومتر مانده تا.....
۵۰ کیلومتر مانده تا......
تا آخر دنیا چند کیلومتــــــر مانده؟
میروم میروم
زیرا دل پیچیدگیهای شهرم به اوج رسیــــده
رنگی تازه باید تزریق کـــــرد
چه بیمارست شهرم
چشمهایش خوب نمیبیند
آه
کاشکی طبیبی بودم
حتی یک تبٌسم هم کافی بود
چه بیمارست شهرم
خوب نمی شنود
حتی آنقدر گرسنه است که سیری برایش یک
رؤیا بیش نیستـــــ
شهرم دارد می میرد
کجا دفنش کنم؟
کجـــــــــا ؟
کاش سوار زمان که هستم ، هیچگاه پیاده نشوم
حتی شاید در بین راه بخوابم
بیداری هم برای خودش دردسر است
میروم میروم
آنقدر دور میشوم که جاذبه هم با من قهر کند
تا آخر دنیا میروم
رنگهای زمین را هم دیگر نمیبینم
تا میتوانم فکر میکنم
که سهم من از زندگی چیست ؟
از دنیا چیست ؟
سهم من از شهرم چیست ؟
چقدر وجود و نبود نَفَسی در زندگی رنگ دارد
نقش دارد
وقتی هست فکر میکنی به تمام آرزوهایت میرسی
و چه تکیه گاه خوب ومحکمی هست
وقتی کــــــه نیست....
همه چیز به هم میریزد
آرزوها همه رنگ عوض میکنند
اصلا میبینی مسیر زندگی عوض میشود و راهش را گم میکند.
یکی میرود یکی می آید
یک رنگ میرود یک رنگ می آید
...
پدرم روشنی خونمون بود
آبی بود
پدرم کوه امید بود
پدرم عطر وجود بود
شاید هنگامی که بیدار شوم
تو در کنارم باشی
...
سبز برای جنگل میکشم
آبی برای دریا
زرد برای گندم زار
لاله ای سرخ میکشم
خدا کند مداد سیاهم تمام شود
و ستاره ای نقره ای بکشم
چون حالا تو آمده ای
...
فاصله ئ بین دو رنج ، زمان آسودگی ست
این فاصله برای ستاره*** چه کوتاه بود
