رنگ  شکفتن 

با

زایش آ رزو ها

در

آغاز ِ باورم

گم شد

آنگاه که

کرم شب تاب را کشته بودند.

چه زود ، اشک داغ شاخه ی  سدر

سوزاند   دل ِ    مارا

بوف پیر هم خوب میدید.

خفاش از ذوقش تاب خورد و   به ستاره *** خندید.

 ستاره**

 پوسته ی مرمرینم