لب___خند
دریــــــا...
سرنوشتم را به یــــاد آور
چون غریبی غرق ِ در رازم
خستـــــه از صدای زنجیرهای این عالـــم
دریـــــــا ...
رنگـــــــ بباز
مرا به یـــــاد آور
به چه آتشی این دنیـــــا دگرگون میشود؟
آیـــــا نَبرد هستــــــه ای ما را به آرمیدن
میخواند؟
آیـــــــا بر حقٌند؟
برای فتح و آزمون ِ غرورشان ؟
دریــــــــــا ...
حسٌ میکنی این نسیمی که از دور دستها میوزد
طو فانستـــــ ؟! آه
که نمیدانم به کجا میرود؟
باید جایگاهی بیابم یا که وحشی باشم؟
زیستن برای جنگ است ؟
یا جنگ برای زیستن؟
شهامتم را باخته ام
دریــــــــــا ...
وادارم کن دلتنگ نشوم
و رنگِ انتظار را گم کنم
چرا که زندگی بدون درد لذت نمیدهد
دریـــــــــا ...
به پایین ببر مرا؛ کنار مرجانــــها
همانجایی که او را بردی
همانکه می پنداشتم ، حریم روحم میماند
همانکه می پنداشت ، حریم روحش میمانم
تو هم با من نبودی
من هم از تو نبودم
دود سیـــــگار ِ گوشه ئ این زمین خاکی مرا
آزرده میکند
دریــــــــا ادامــــــه بده
مـــــوج شو
آرامتر آرام آرام آرامتر
به آسمان بنگـــــــــر
آســــمان شب تاریکتـــر از سیاهی ست
ستـــــــــــاره***نیست؟؟
دریـــــــــا ...
مرا غرق کن
عروس دریایی لبخند میزند
دریـــــــا ی من...
میخواهم
ستــــــــاره ئ *** دریایی باشم
